یکی از زیبا ترین شبها برای عبادت حق تعالی

کفی بالموت واعظا (واعظ مرگ برای نصیحت کافی است)

«امیر مومنان علی علیه سلام الله ابدا»

پوسیده این کفن ،کفنم را عوض کنید

اصلا تمامی بدنم را عوض کنید

اینجا غریبه ام ،نفسی یاد من کنید

سنگِ سرِ درِ وطنم را عوض کنید

چیزی از آن ولیمه برایم نمانده است

یک ذره وضع گورکنم را عوض کنید

احسانتان چمن شد و خشکید و خاک شد

بذر بنای این چمنم را عوض کنید

مردم  مکرر از کتک باقیاتتان

احسان که نه فقط زدنم را عوض کنید

لینک مطلب

کنار مزرعه ات یک درخت روشنفکر

ترا کشیده به سوی هزار وادی بکر

برای هر نفست بی صدا جوابی داشت

و روی هر ورقش نور از آفتابی داشت

و روی مزرعه ات نور ماه می تابید

و باز آن همه شب مانده بود مه تا بید

لینک مطلب

در خاطراتت ای گل مست ای دوست

صدها هزار لاله شکست ای دوست

صدها هزار صاعقه برپا شد

صد هزار خسته نشست ای دوست

در کوچه های کاهگل مهتاب

نور سفید ماه شکست ای دوست

بهتر زمن ز خاک خبر داری

آبی ترین هر چه که هست، ای دوست!

دیدی نیامدی و دلم پژمرد

تا بند بند سینه گسست ای دوست 

در کلبه غریبی ام آیا خبر شدی

بی تو شدم چه خسته و پست ای دوست

ای آب رفته ،عمر دلم ، ای یار

از عالم ذر عهد الست، ای دوست!!!

لینک مطلب

حدس می زنم این شعر که مربوط به قرون اول اسلامی در ایران است و مربوط به زمانی می شود که هنوز نعل وارونه عرفان !! را بر قلب و کلام انسان نزده بودند برآیند فطرت پاک یک انسان است که در آن میشود به لطف حق ارتباط با او را تجربه کرد

زمانی که هنوز بازار شطح و طامات و حرف های قرو قاطی و بی سر و ته گرم نشده و به نام عرفان ریشه توحید و به نام اهل بیت ریشه ولایت اولیاء خدا و معصومین را نمی زنند

البته در میان شاعران متأخر نیز باید بزرگانی چون حافظ را استثناء دانست اما مجموعا هیچ شعر فارسی را متین تر و سخته تر از مناجات ( ای همه هستی ز تو پیدا شده ) نظامی یا مناجات ملکا ذکر تو گویم سنائی نمی یابم ..........

:

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدائی

شاعر : حکیم آدم سنائی

خواننده : حسام الدین سراج

Click here to start download..

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی

نروم جز به همان ره که توام راهنمایی

همه درگاه تو جویند همه از فضل تو پویند

همه توحید تو گویند که به توحید سزایی

تو حکیمی تو عظیمی تو کریمی تو رحیمی

تو نماینده ی فضلی تو سزاوار ثنایی

بری از رنج و گدازی بری از درد و نیازی

بری از بیم و امیدی بری از چون و چرایی

نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی

نتوان شبه تو جستن که تو در وهم نیایی

همه عزی و جلالی همه علمی و یقینی

همه نوری و سروری همه جودی و صفایی

لینک مطلب

گر چه شب فراق پدر در می آورد

کمتر کسی ز داغ تو سر در می آورد

دنیا یتیم مانده و عالم ز جهل و فقر

بی خود ادای اهل خبر در می آورد

یک طفل ناله از دل و دل درد می زند

طفلی خدنگ شب ز جگر در می آورد

در ملک سبز سیر و سلوک ستاره ها

مهتاب سر ز دشت شرر در می آورد

هر گل که یک نفس به خدا می برد مرا

از جیب خود دعای سفر در می آورد

آخر کجائی ای پدر روز آسمان

خورشید کی سرش به سحر در می آورد

6ردپا

لینک مطلب

وهابیان ای نوکران بت پرستی
ای از شما بگرفته پا بازار پستی

بی رحمی و رحمن پرستی!؟، خنده دار است!
هر شب خدا با کرده هاتان سوگوار است

کفّ یهودیِّ شما در دست شیطان
دستانتان را با تحجر بسته شیطان

در حیرتم که کعبه هم از خشت و سنگ است
سجده به سوی کعبه هم محتاج جنگ است!!

القی الیکم سلم، من هو؟ - لیس مسلم!
قرآن که باشد جوهری پس نیست حاکم!

در مذهب بر حقتان هر خون مباح است!
فرقی ندارد کشتن انسان فلاح است!

اصحاب پیغمبر اگر آل یزیدند؟
پس دشمنانش یار دادار مجیدند!

لعنت به شمر و خولی و کل صحابه!
لعنت به مروان و یزید می خطابه

ای کینه ورزان نفهم لاابالی
وه چه جهادی می کنید و چه قتالی!؟

به امید انقراض این گونه خطرناک
[گل][بدرود]

لینک مطلب

نفهمیدم چرا اینجایم ای دوست  کیم ، اینجا کجا؟ ،پس وایم ای دوست

نگاه تو فرا تر از نگاهم بگو اصلا کجا برپایم ای دوست   تو می راندی تمام جاده ها را کجا بودم کجا فردایم ای دوست   من بیمار را یاری نمانده اگر چه در لب دریایم ای دوست   آغا مگه زوره این ۴ بیتو گفتم اما دیگه  اشکم در می آمد شعرم نمی آد!

لینک مطلب

KAFSHIN.DXD.IR

لینک مطلب

شمارش می کنم فریاد ها را

فرا می خوانم امشب بادها را

برای رعد هم برنامه دارم

که رسواتر کند بیداد ها را

برای آب و آتش خون و شمشیر

فراخوان می دهم فرهاد ها را

که شیرینی در این عالم نمانده

بریدند از ستم شمشاد ها را

غروب شهر غزه غرق خون شد

سحر کو تا کشم جلاد ها را

خجالت چیزی خوبی هست اما

فدا شد نسل ما افسادها را

ارارتور آریائی پارت سامی

جدا کردند اینجا یادها را

برای کافشین دنیای تلخی است

تمسخر می کنند آزادها را

لینک مطلب

طوفان گرفته بود، کلاهی نمانده است

خرمن به باد رفته و کاهی نمانده است

بی تو مچاله ایم در آوار روزگار

یا پرشکسته ایم و پناهی نمانده است

از بس کشیده ایم غم دوری تو را

در جعبه ها مداد سیاهی نمانده است

یا جامعه شناس شده یا روان شنان

هر خوک و سگ پژوه و گیاهی نمانده است

از کاف و شین که کفتر شیدای کوچه هاست

دیشب شنیده کوه که چاهی نمانده است

این جاده ها که خیس و کبودند شاهدند

تا ساحل ظهور تو راهی نمانده است

لینک مطلب

این چه سرّیست که با سرو سری سودائیست

می دهد یاد سرت بر نفس شیدا ایست

می شناسیم تو را یا که نه؟ اما حتما

لطف داری و دلت تا به ابد دریائیست

سر نی را به سر نیزه تلاوت کردی

این دگر آخر عشق است و سر والائیست

گر چه اینجا همگی قافیه را باخته ایم

واژه های غزلت تک به تکش رویائیست

مغر بیت الغزل شاه عبادات نماز

سجده با تربت گلگون گل زهرائیست

کافشین رد کرامات تو ننوشت و نخواند

آنچه خواندیم فقط سایه سبز پائیست

لینک مطلب