صدای پای سحر

مرثیه عدالت

kafshin — Tue, 22 Dec 2009 19:21:18 GMT

قسمت اول

روزگاری نه چندان دور انسان بزرگی به نام علی در خانه خدا متولد شد تا خدا گونه بودن را به همه بیاموزد تا

السلام علیک یا رسول الله

السلام علیک یا علی ابن ابی طالب

السلام علیک یا فاطمة الصدیقه

السلام علیک یا ابامحمد یا حسن ابن علی

السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک بنفسی انتم فزتم و فاز من معکم

یالیتی کنت معکم فافوز فوزا عظیما

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه و موضع الرساله و مختلف الملائکه و معدن العلم و رحمة الله و برکاته

مهربانی خدا عدالت خدا غیرت خدا و پاکی خداوندی را انعکاس دهد

او پرچم عدالتی را بر دست گرفت که خداوند بر کفش نهاده بود عدالت در پرستش خدا و شریک قرار ندادن به او بود عدالت در تقسیم مساوی بیت المال بود عدالت در تقسیم عادلانه مهربانی ها و عنایات بود

عدالت زخمی بود زخمی به چرکینی بنی امیه و به عمق جای خالی رسول خدا زخمی کبود با پهلوئی شکسته عدالت یک کلمه بیشتر نبود اما هر روز چند زخم بر پیکر بی رمقش افزوده می شد نخل های باغ عدالت دیگر ثمر خود را بر دامن ظالمین و قاسطین می ریختند فلک بر مدار مراد سفلگان می گشت و فدک در هجمه طوفانهای فتنه خشک می شد تا روزگاری مردمان از ظلم به ستوه آیند و سایه ای از عدل بر سر بی سامانیهایشان طلبند

عدالت آمد و نشست فرزند ابامکر برشتری به سرخی فتنه سوار شد و به انتقام آنکه خود کشته بود در برابر کلمه ای پهلو شکسته و زخم خورده ایستاد کلمه همچنان ایستاده بود و با نقطه هائی معدود و سردرگم به پیش می رفت نقطه ها یک به یک سیاه می شدند و کلمه از کنار آن نقطه ها بلند می شد در شام کاغذی مچاله و متروک مانده بود با نقطه هائی سیاه و چرم هائی شبیه کاغذ تا به وقتش سوراخ کنند و بر سر نیزه کنند

کلمه شمشیر کشیده خود را محکم نگه داشته بود تا بیشتر از این زخم نخورد بساط کلمه بر پارچه ای پاره و پوسیده بود که از هر سو می دوخت از سو دیگر پاره میشد آه کلمه بلند بود اینبار دیگر باید فرق خود را سپر می کرد کلمه به سجده ای بی نهایت رفته بود

کلمه را فرزندانی به نام حسن و حسین بود که همان زخم ها را بر پیکر داشتند حسن فرصتی برای نشستن نداشت ناله ها کلمه را به ستوه می آورد اما دیگر نقطه ای نمانده بود تا سیاه شود نه از عمار خبری بود و نه از مالک نقطه های سیاه همه جای کاغذ را گرفته بود و فرزند عدالت همان کلمه زخمی اما پهلو دریده و فرق شکافته اکنون باید سوزی را در درون تجربه می کرد شوکرانی که قطره قطره جگر کلمه را می درید تا کلمه آخرین قطره ها بنوشد ولی اینبار دختر ابامکر به افتادن کلمه راضی نشد کلمه باید تیرباران می شد

صندوق نظر و یادداشت

درج شده در

DAD.IRANBLOG.IR

علیک منی سلام الله یا اباعبدالله

kafshin — Mon, 14 Dec 2009 18:03:18 GMT

* یک غزل *

قربان تو كه نام تو را ميــتوان شنيــد

اين شور را به حد طلب ميتوان چشيد

تو از تبار غربت زيبــاي احمدي

تو پاره دل گل گلها محمدي

گويا علي به جاي دلت راه مي رود

چاهي نمانده است و پي چاه ميرود

نور نگاه فاطمه در چشمهاي توست

چون نسل فاطمه همه در كربلاي توست

تنهائي قشنگ تو ميراث مجتبي است

هم كربلا و جنگ تو ميراث مجتبي است

قربان تو كه نام تو نور است يا حسين

رمز شب و دعاي ظهور است يا حسين

سجاد تو نمايش جانبازي خداست

عرفان كلام اوست شهيد گل فناست

سقاي تو به دست جهان آب مي دهد

بوي غريبي گل مهتاب مي دهد

آن زينبت نماد صبوري انبياست

در اكبرت طراوت زيباي اولياست

از قاسم برادرت الماس شرمگين

زو لفظ عشق و كلمه احساس شرمگين

انصار تو مفسر آيات اعظم اند

تاج فرشتگان خداي محرم اند

دیماه ۸۶ (با جابجائی چند حرف)

صندوق نظر و یادداشت

قافله عشق در سفر تاریخ

روایت فاجعه سال ۶۱ هجری از زبان ( شهید آوینی )

آخرین شعر سیاسی منو در رابطه با دشمنان مردم و ولایت ببینید

http://kafshin.blogfa.com/page/green.aspx

* اپیدمی شرمندگی *

محرم رسید
و همه چیز تمام شد

اینک تصویر زیباترین فاجعه آفرینش

هر که باشیم دیگر نمی توانیم سرمان را بالا بگیریم
از اراذل و اوباش گرفته تا نخبه و عالم و زاهد زن و مرد شیعه و سنی با دین و بی دین مسلمان و مسیحی شاعر و لال پیر و جوان

ببینید زیباترین فاجعه آفرینش را

و چه سرشکستگی سنگینی چه مصیبت عجیبی و چه مصیبت زیبائی

بنگرید به زیباترین فاجعه آفرینش

السلام علیک یا رسول الله
السلام علیک یا علی ابن ابی طالب
السلام علیک یا فاطمة الصدیقه
السلام علیک یا ابامحمد یا حسن ابن علی
السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک بنفسی انتم فزتم و فاز من معکم

یالیتی کنت معکم فافوز فوزا عظیما
السلام علیکم یا اهل بیت النبوه

ثبت نهائی سه شنبه ۲۴ آذر ۱۳۸۸

پست قبلی :

شهیدی که اولین بار شعرمو چاپ کرد

صندوق نظر و یادداشت

شهیدی که اولین غزلمو چاپ کرد!!

kafshin — Wed, 09 Dec 2009 18:10:18 GMT

سال 82 بود و من دانشجوی سال سوم ادبیات پیام نور تبریز ، دانشجوئی که احساس می کرد حرفهای گفتی زیاد داره اما کسی نمی شنوه و یواش یواش داره همه زیبائی های دلشو می پوسونه وقتی یه رز هفت رنگ زیبا دیده باشید یه همچی حالی دارید می خواین به همه نشونش بدید ...

چند بار چند تیکه کاغذ نوشتم و انداختم توی صندوق نشریه بسیج دانشجوئی( نشریه فردا ) ولی انگار نه انگار مث اینکه کسی نمی دیدشون تا اینکه با شـــهید سید جعفر موسوی آشنا شدم اون روزا سید ما رئیس بسیج دانشجوئی بود و اختیار دار نشریه منم اونجا یه فکری به سرم زد : باهاش رفیق شیم و از رانت انتشاراتیش استفاده کنیم ؛ همین بود که در درددلو باز کردمو بعد اینکه کلی خودمو تحویل گرفتم و گفتم سید جان ما حیفیم و از این حرفا که جامعه علمی از ما محروم نمونه و کلی قلمبه دیگه فکر کنم سید هم مثل آدمای ندید بدید و بی سواد داشت گوش می کرد و ما رو تأئید می کرد آخر سر هم بهم قول داد که حرفامو براش بفرستم و چاپ کنه تا این که این غزلو براش فرستادم ( که انصافا هم غزل بدی نشده ) :

مخلوق تو شد تا که به دل جا بکند عشق

این گونه مهیّای تو دلها بکند عشق

در سجده دل ار بهره تماشای تو برخاست

بر ساحل دل حمله چو دریا بکند عشق

دنیا و قیامت چو دو پروانه عشقند

پروا نکند قتل دو دنیا بکند عشق

پروا نکند اهل بنادر بشود غرق

از قتل کسی کی شده پروا بکند عشق

روی تو بود نیک و خصال تو بود خوب

در هجر تو دل را پر خونابه کند عشق

صبر و غم عشق تو به یک سینه نشد جمع

در برگ شرف نقد شکیبا بکند عشق

شعرم چاپ شد و همه صفحه آخرو مال خودش کرد یه صفحه وسط هم بچه های نشریه کلی تحویلمون گرفتند و مخصوصا از همه با حال تر اینکه نوشته بودند سید ما شونصد بار نامه مو از بالا به پائین و از پائین به بالا خونده و کلاس گذاشته و افه اومده و من هم الان بعد از سالها هنوز وقتی اون قسمتو می بینم شونصد بار می خونمش این که یکی از دختر خانومای نشریه گویا نوشته بودند که نشریه ما هر روز دارد کریم تر می شود و موهای ما سفید تر خلاصه این که کلی چالمون کردند زمین

چند ماه بعد .................

رجب و شهریور 1382 هجری شمسی

من پشت در دانشگاه چشمم به یک کاغذ افتاد ( شهید سید جعفر موسوی )

و دستم شل شد... کتابامو برداشتم رفتم تو سید رفته بود روی میز دفتر نشریه یه نسخه از نشریه آذرپیام بود و صفحه آخر نشریه مقاله سید ما : ( گفتم مقاله ؟! یه غزل سپید ؟! )

اشک اگر می تواند جاری نشود

...

زمان اگر مرد است تا مرز صبح پیش برود و مرا هم با خود ببرد !!!!!!!!!!!!!!

ای مرغ چمن عشق ز پروانه بیاموز

کان سوخته را جان شد و آواز نیامد

صندوق نظر و یادداشت

وقتی که هر گلدان که می بینم گلش نیست

kafshin — Tue, 01 Dec 2009 15:50:18 GMT

وقتی که دنیا این قدر افسرده باشد

شیداترین یارم کنارم مرده باشد

وقتی که هر گلدان که می بینم گلش نیست

یا داخلش یک غنچه پژمرده باشد

وقتی که از هر باد می پرسم بگوید

باید یکی دیگر دلت را برده باشد

وقتی روانکاو و پزشک و شیخ و عامی

هذیان بگوید کاملا افسرده باشد

کافیست شهری این طرفها بوده باشی

تا کافشین شعر از بهار آورده باشد

تا باز تسکین یابد این زخم تبرها

بر سينه ام مهر ولايت خورده باشد

صندوق نظر و یادداشت

سیاست چیست ؟

kafshin — Thu, 26 Nov 2009 07:49:18 GMT

با سلام و درود به پیشگاه حضرت بقیة الله الاعظم و عرض ارادت به خدمت آن رهبر فرزانه و مراد عالمان دین آخرین سروده ام را با عنوان سیاست چیست که برگ زردیست تهفه درویش تفدیم حضورتون می کنم :

به شه گفتم سیاست چیست دانی

بگفتا ، ( قدر دانی این جوانی )

سیاست داشتن یعنی که امروز

همان فرداست در دیبای دیروز

سیاست چیست او را نیز دیدن

هوای عاشقی را برگزیدن

سیاست چیست یعنی تیز هوشی

که در دستت نگه داری تو گوشی

سیاست چیست از کام دو روزه

گذشتن با نماز و کار و روزه

سیاست چیست یعنی رند بودن

دمی در روم یک دم هند بودن

سیاست چیست یعنی با زرنگی

بهشتی میخری با مین جنگی

سیاست چیست یعنی با ذکاوت

کنی راحت دلت از هر عداوت

سیاست چیست یعنی شاه بودن

ولــــــی در ( بـنـده الله بـــــودن )

سیاست چیست یعنی با وکالت

بیفتی باز دنبال عدالت

سیاست نیست این مردم فریبی

و آخر سر تماما بی نصیبی

سیاست چیست فرزندی خدائی

برای روزهــای بــی دوائــی

سیاست نیست با هر خودنمائی

شــوی آماج دشنام هوائی

سیاست نیست بر کرسی نشستن

برایش جام فردا را شکستن

سیاست را علی آموزگار است

نگو دین راست با مردم چه کار است

بخواهی یا نخواهی در میانی

مگر روزی که خود در آن جهانی

سیاست نامه ها تا فجر موعود
فقط باشد رهی بن بست و مسدود

بیا مهدی جهانی کن صدایت
بیا ما را ببر تا بی نهایت

بیا آزاد کن اندیشه ها را
سیاسی کن تمام پیشه ها را

بیا و راز عالـم برمـــلا کن
بگوید کافشین آمین دعا کن

صندوق نظر و یادداشت

وقت حج ( شعری برای جنایات عربسان و آمریکا در شمال یمن)

kafshin — Tue, 17 Nov 2009 08:38:18 GMT

شعری برای جنایات عربسان و آمریکا در شمال یمن

دوباره وقت حج شد دوباره پر تردد

دوباره خون و لابد دوباره خود پرستی

دوباره باز ابامکر دوباره آل سفیان

دوباره مکر و عصیان دوباره قتل و پستی

دوباره خودپرستان و ارتداد مستان

دوباره اهل کوفه ذلیل حکم پستان

دوباره نانجیبی چه قصه عجیبی

دوباره حب دنیا دوباره بت پرستی

اویس های مجنون ،جنون و آتش و خون

دوباره کرده هامون خطر قبیله هون

دوباره بی قرارند در انتظار یارند

یمانیان عاشق هنروران هستی

درج شده در وبگاه http://yemen.blogsky.com

صندوق نظر و یادداشت

رقص

kafshin — Mon, 02 Nov 2009 16:15:18 GMT

بر قوم هزار دف شرف دارد بید

در رقص و جنون خود هدف دارد بید

سر خم نکند به هر صدائی که رسد

صد ساحل راز با علف دارد بید

kafshin — Thu, 29 Oct 2009 12:50:18 GMT

هشتاد و هشت هشت هشت است

هشتم امام عاشقان آمد، شوی مست

تبریک بر یزدان بر این عبد خدائی

تبریک بـر پــیغمبـران آشــنـائی

..............

از خاطرات انجمن شاعران خواب

kafshin — Wed, 28 Oct 2009 05:49:18 GMT

یک کاسه خواب ریخت به روی کتاب و مشق
یک استکان ترانه برایت شکسته بود

خوابم کنار پنجره افتاده مثل سنگ
از بس که بال بخت من از اوج خسته بود

یک ذره هم تخیل من پا به ماه شد
از بس که با بهانه فردا نشته بود

امروز جای جام تو خمیازه می کشم
دیشب به روی من در میخانه بسته بود

یادش به خیر انجمن شاعران خواب
خرما نداده رفت کلاسی که هسته بود

ای کاش کفتر نَفَس شعر کافشین
این بند خواب را ز خیالش گسسته بود

تن قصاب شد تندیس آزادی !!

kafshin — Sun, 18 Oct 2009 20:26:18 GMT

در این دنیای وارونه دلم یک برکه غم دارد

که یک دریا خطا دنیا ، که یک دنیا ستم دارد

بلای خانمان سوزی است آب و آتش دنیا

بلا نسبت ! فقط عاشق ! در این دریا بلم دارد !

طنین اره برقی ها هزاران برگ را سوزاند

کنون هر بی هنر کاغذ و هر بی بر قلم دارد

شجر شد سبز شد جلبک و بعد از مرگ پروانه

هزاران ادعا بلبل به بانگ زیر و بم دارد

جهان و جام جم در دست ضحاک است و اهریمن

می خونبار می ریزد به هر جامی که کم دارد

تن قصاب شد تندیس آزادی !! نمی دانم برای چه

برای ایـن کــه شــــاید او ســـر آزاده هــم دارد !

برای کافشین اینجا سوال بی جوابی هست

که کی از راه می آید بهاری که علم دارد

یادداشتهای شما